شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان بیمعنی بودن شادی و اندوه در جهان میپردازد و تأکید میکند که همه چیز فانی و بیارزش است. شاعر به یادآوری این نکته اشاره میکند که تنها غم عشق واقعی و پایدار است و دیگر احساسات در نهایت هیچ و بیاهمیتاند.
اندوه جهان و شادمانی همه هیچسرمایهٔ روزگارِ فانی همه هیچ
هوش مصنوعی: غصههای دنیا و خوشیهای همه، در نهایت هیچ ارزش و اهمیتی در زندگی زودگذر ندارند.
یاد این سخن از تجربه کاران دارمغیر از غم یار جاودانی همه هیچ
هوش مصنوعی: به یاد دارم که افراد با تجربه همیشه میگویند جز درد جدایی از محبوب، هیچ چیز دیگری ارزش فکر کردن ندارد.