شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به حسرت و غم ناشی از دوری معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که نور و زیبایی چهره محبوبش بر دل او تأثیر نگذاشته و شب‌های سخت بختی را تجربه کرده است. داغ عشق آن چنان عمیق است که او نتوانسته راحتی را احساس کند و همچنین هیچ‌کس در تاریکی شب نتوانسته روز را ببیند. به طور کلی، شاعر از تلخی عشق و فقدان محبوب سخن می‌گوید.
خورشید رخ تو تا دل افروز نشدما را شب بخت تیره فیروز نشد
هوش مصنوعی: تا زمانی که چهره زیبا و درخشان تو مشاهده نشود، شب تاریک و بدبختی ما هم به خوشی و موفقیت نمیرسد.
از داغ تو سینه راحت اندوز نشدهرگز به چراغ، شام کس روز نشد
هوش مصنوعی: از غم و درد تو هیچگاه سینهام آسوده نشد و هرگز شب به روشنی روز نرسید.