شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر از آمدن معشوق به نزد خود سخن می‌گوید و زیبایی و آرامش او را ستایش می‌کند. حضور این یار باعث شده که شاعر از خودپرستی فاصله بگیرد و زندگی جدیدی را تجربه کند. همچنین لباس کهنه‌ای که بر تن داشته، جای خود را به پارچه‌ای زیبا و باکیفیت بخشیده است.
آمد به برم یار و چه زیبا آمد!آرامش جان ناشکیبا آمد
هوش مصنوعی: دوست محبوبم به نزد من آمد و چقدر زیبا و دلنشین بود! او به من آرامش بخشید و دل بیقرارم را آسوده کرد.
عاری ز خودی شدم، حیاتم بخشیدآن کهنه پلاس رفت و دیبا آمد
هوش مصنوعی: از خودم فاصله گرفتم و کسی که همیشه همراه من بود، به من زندگی دوبارهای بخشید. لباس کهنه و زشت را کنار گذاشتم و جایی برای زیبایی و زندگی نو فراهم کردم.