شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این اشعار به این موضوع اشاره دارند که افراد در دنیای کنونی، از درد و شادی یکدیگر صرفنظر میکنند و به همدیگر محبت و کمک نمیکنند. همچنان که قوم و قبیلهها معمولاً به همنژادان خود اهمیت میدهند و در مواقعی حتی به دیگران رحم نمیکنند. در نهایت، این مضمون بیان میکند که انسانها مانند سگی هستند که به دنبال منافع خود هستند و به دیگران چیزی نخواهند داد.
ابنای زمان دُرد و صفا را ندهندهرگز پر کاه کهربا را ندهند
هوش مصنوعی: فرزندان زمان هرگز نخواهند توانست چیزهای باارزش و ناب را به سادگی به دست آورند، مانند اینکه نمیتوانند یک دانه کوچک از کهربا را به راحتی تغییر دهند یا پایین بیاورند.
این قوم، ولینعمت امثال خودندتا سگ بود، استخوان هما را ندهند
هوش مصنوعی: این مردم، مانند اربابان خود، تا زمانی که کسی از آنها پایینتر باشد به او توجهی ندارند و به او چیز ارزشمندی نمیدهند.