شمارهٔ ۱۴۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به احساسات و تجربیات خود اشاره می‌کند. او به یاد روزهایی می‌افتد که عاشق کسی بود، اما آن فرد وجود نداشت. او در پی یافتن معنای زندگی، به پای پیر مغان می‌افتاد و در دنیای بتکده و عشق مستغرق بوده است. به عبارتی، این اشعار به جستجوی عشق و زیبایی در گذشته اشاره دارد.
کی بود که دل بستهٔ زنار نبود؟جان در شکن طره، گرفتار نبود؟
هوش مصنوعی: هر کسی که به دنیا و زینتهای آن دل نبسته باشد، وجود ندارد. آیا کسی هست که در چنگ طرهٔ محبوبی گرفتار شده باشد و جانش در خطر نباشد؟
سر در قدم پیر مغان می سودمآن روزکه در بتکده، دیار نبود
هوش مصنوعی: در روزهایی که هنوز شهر پر از بتکده نبود، من به نزد پیر مغان حاضر میشدم و از وجود او بهرهمند میشدم.