شمارهٔ ۱۵۵
هوش مصنوعی: شعر درباره زیبایی و جذابیت محبوبی است که همچون سرمه چشمان او درخشان و دل‌ربا است. دل شب به خاطر غم عشق او تار و تاریک شده و شور و شوق عاشق به خاطر چهره معروف و جذابش افزون شده است. در نهایت، احساسات عاشق مانند جگر خونین است که نشان‌دهنده عمق عشق و درد جدایی است.
با سرمه چو شد نرگس عیّار تو یارشد چون دل شب، روز گرفتار تو تار
هوش مصنوعی: هنگامی که نرگس زیبای تو با سرمه چشمش آرایش شد، محبوب تو به شکل دل شب درآمد و روز در دوری تو در زحمت و عذاب است.
شوریده سر از طلعت مشهور تو هورخونین جگر از گونهٔ گلنار تو نار
هوش مصنوعی: دلِ دیوانهام به زیبایی چهرهات دچار شوق و شیدایی شده است، و از شدت عشق، دلم مانند گل سرخ جگرش به خون نشسته است.