شمارهٔ ۱۶۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مطرب میخواهد که نی و چنگ نزنند و از یار خود پیامی برای دل تنگش بیاورد. او از باد صبحگاهی درخواست میکند که خبری از حلقه مرغان شباهنگ به قفس بیاورد. این شعر احساس دلتنگی و انتظار شاعر را به خوبی نشان میدهد.
مطرب مگذار دم، نی و چنگ بیاراز یار، پیامی به دل تنگ بیار
هوش مصنوعی: ای نوازنده، اجازه نده که سکوت حاکم شود، ساز و آواز را بیاور و پیامی از محبوب برای دل غمگینم بیاور.
سوی قفس ای باد سحرگه، خبریاز حلقهٔ مرغان شباهنگ بیار
هوش مصنوعی: ای باد صبحگاهی، به سمت قفس برو و خبری از حلقهٔ پرندگان شباهنگ بیاور.