شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از یک مرد حزین و غمگین می‌خواهد که از درد و رنجی که به او تحمیل شده است، برخیزد و جانی تازه بگیرد. او تنها در این جمع حس می‌کند و از او می‌خواهد که از این وضعیت بیرون بیاید و برخیزد. این دعوت، به نوعی تشویق به حرکت و تغییر است، حتی در دشواری‌ها.
مردانه حزین از سر دنیا برخیززین کهنه دمن، تو ای مسیحا برخیز
هوش مصنوعی: با شجاعت و عزت نفس از دنیای گذشته و مشکلاتش بلند شو و مانند مسیحا، که مظهر نجات و بهبود است، به زندگی جدید و پر انرژی روی بیاور.
تنها تو درین انجمنی بیگانهبرخیز ازین میانه، تنها برخیز
هوش مصنوعی: تنها تو در این جمع احساس بیگانگی میکنی، از جمع بلند شو و تنها بایست.