شمارهٔ ۱۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تفاوت وضعیت خود و محبوبش اشاره میکند. محبوب همچون سرو و سوسن در باغ آرام و خوشحال است، در حالی که شاعر به خاطر دوری از او دچار درد و رنج شده است. محبوب از غم دیگران بیخبر است، اما شاعر به خاطر غم فراق او، داغی بر دل دارد.
آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغمن سوخته ام به هجرت ای چشم و چراغ
هوش مصنوعی: تو مانند سرو و سوسن در باغ من در آرامش هستی، اما من به خاطر دوری از تو سوختهام و در غم این هجرت میسوزم.
داری دلی از فکر اسیران فارغدارم ز غم تو داغ دل بر سر داغ
هوش مصنوعی: من دلی دارم که از اندیشههای آن کسانی که در بند و اسیر هستند آزاد است و از غم تو رنجی بر دل دارم که بر روی رنجهای دیگر میافزاید.