شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که عشق مانند شمشیری کشیده شده از غلاف، انسان را تسلیم می‌کند و هیچگاه دل او از عشق خسته نمی‌شود. عشق به او قدرت و پایداری می‌بخشد و سایه‌ی سنگین سیمرغ (نماد زیبایی و بلندپروازی) بر قاف (کوهی افسانه‌ای) به او احساس سنگینی نمی‌دهد.
چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلافتسلیم فکند سر، که این گوی و مصاف
هوش مصنوعی: زمانی که عشق به جنگ آمده و تسلیم را کنار گذاشته است، باید آماده باشی که در میدان مسابقه قرار بگیری.
هرگز دلم از عشق نیامد به ستوهسنگین نبود سایه سیمرغ به قاف
هوش مصنوعی: هرگز از عشق خسته نشدم؛ سایه‌ی سیمرغ در قاف سنگین و سنگین وزن نیست.