شمارهٔ ۱۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از اندوه زیاد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش به شدت در ماتم است. او از عذابی که دارد می‌کشد، رنج می‌برد و از نبود همدمی که بتواند دردهای دلش را با او در میان بگذارد، نالان است. احساس تنهایی و غم عمیق او، باعث می‌شود که نتواند غم خود را با دیگران به اشتراک بگذارد.
اندوه چو بیش شد گرفتم کم دلدل ماتم من گرفت و من ماتم دل
هوش مصنوعی: وقتی غم و اندوه در من زیاد شد، دلسرد شدم. احساس میکنم که اندوه درونم را فراگرفته و من در دل همین اندوه غرق شدهام.
امروز کجاست ور بود همدم دل؟گفتن نتوان به غمگساران غم دل
هوش مصنوعی: امروز کجا است و آیا کسی هست که دل را همدم کند؟ نمیتوان به کسانی که غم دل را میفهمند، گفت که چقدر دلگیرم.