شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که اگرچه در دنیای مادی سلطنت و قدرتی ندارد، اما همچنان به نوعی دارای مرتبه‌ای است. او مدتی‌ست که در زندگی‌اش مانند آسیایی در یک خانه قدیمی احساس سرگشتگی می‌کند و نمی‌داند که دلیل این سرگشتگی چیست.
آنم که به ملک نیستی سلطانمبا سامانم اگر چه بی سامانم
هوش مصنوعی: من کسی هستم که حتی در سلطنتی که تعلقی به دنیا ندارد، به عنوان یک پادشاه زندگی میکنم، هرچند که در ظاهر بینظم و بیسامان به نظر میرسم.
دیری ست چو آسیا درین کهنه سراسرگردانم که از چه سرگردانم
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که مانند آسیاب، در این خانهی قدیمی سرگردانم و نمیدانم به چه دلیلی در این حالت هستم.