شمارهٔ ۱۹۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس شادمانی و آزادی شاعر در عشق است. او از بی‌توجهی به محدودیت‌های دینی و اجتماعی سخن می‌گوید و خود را در دل عشق رها και خوشحال می‌بیند. برعکس، دیگری که زاهد است، از این لذت‌ها دوری می‌جوید و به دنبال جلب تأیید دیگران است، در حالی که شاعر خود را آزاد و بی‌نیاز از تأیید می‌بیند.
آنم که ز ذوق نیستی دلشادمهمواره خراب عشقم و آبادم
هوش مصنوعی: من کسی هستم که همیشه از لذت نبودن شادیم. اگرچه در عشق خراب و ویران هستم، اما در عین حال زنده و سرزندهام.
تو در طلب قبول عامی زاهدمن از طلب هر دو جهان آزادم
هوش مصنوعی: تو در جستجوی پذیرش مردم و زاهدی، اما من از درخواست هر دو جهان آزاد هستم.