شمارهٔ ۱۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و شوق سفر سخن می‌گوید و علاقه دارد که هرچه زودتر آماده سفر شوند. او امیدوار است که بتوانند در این سفر از محدودیت‌ها رها شوند و به بالندگی و شکوفایی دست یابند. همچنین به پرواز بلبل خوش‌صدا در عرش اشاره می‌کند و از توده خاکی که ماییم، به ارتفاع و زیبایی آسمان دعوت می‌کند.
بشتاب دلا برگ سفر ساز کنیمشاید در فیض بسته را باز کنیم
هوش مصنوعی: دل عزیز، زود باش و آماده سفر شو، شاید بتوانیم درب خوشبختی را که به روی ما بسته است، باز کنیم.
ما بلبل خوش صفیر عرشیم، بیازین تودهٔ خاک تیره، پرواز کنیم
هوش مصنوعی: ما مانند بلبلانی زیبا در آسمان هستیم، بیا از این زمین خاکی و تیره به اوج آسمان پرواز کنیم.