شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به ناتوانی خود در وصف عظمت و کمال خداوند اشاره میکند و بیان میکند که هیچ چیزی از داراییهای مادی برای تقدیم به خداوند ندارد، جز جانش که آماده است آن را فدای حضرت او کند.
یارای زبان کو که ثنای تو کنیم؟توصیف کمال کبریای تو کنیم؟
هوش مصنوعی: کیست که توانایی وصف و ستایش تو را داشته باشد؟ ما چگونه میتوانیم به توصیف عظمت و شکوه تو بپردازیم؟
چیزی به بساط ما تهیدستان نیستجانی که تو داده ای فدای تو کنیم
هوش مصنوعی: ما چیزی در زمینه زندگی و مادیات نداریم، اما جان خود را که به ما دادهای، برای تو فدای میکنیم.