شمارهٔ ۲۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و شیدایی خود صحبت میکند و به نظر میرسد که این احساسات نتیجه اراده خداوند هستند. او به غم شبهای عاشقانهاش اشاره میکند و میگوید که هیچکس در مورد گذر زمان و تنهایی او سخن نگفته است.
آن راحت جان و دل شیدایی منگویا ز خدا خواست جگر خایی من
هوش مصنوعی: آن کسی که مایهی آرامش و شادی روح و دل شیدای من است، به نظر میرسد که از طرف خداوند خواسته شده است تا جگر من را به درد آورد.
شب های غمت نگفت چون می گذردیک روز نکرد یاد تنهایی من
هوش مصنوعی: شبهایی که به خاطر غم تو سپری میشود، به من نمیگوید چطور میگذرد و هیچگاه هم خاطره تنهاییام را در ذهنش ندارد.