شمارهٔ ۲۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و سبکی باد صبا اشاره دارد و نویسنده از اینکه عشق یا زیبایی را با موجودات ناپسند مانند زاغ و زغن مقایسه کند، ابراز نگرانی می‌کند. او همچنین به رنگ سرمه اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که بر چشم‌ها فشار نیاورد و سبکی و لطافت را حفظ کند. به طور کلی، شاعر به دنبال زیبایی و رهایی از سنگینی‌هاست.
چون باد صبا، سبک عنانی نکنیبا زاغ و زغن، هم آشیانی نکنی
هوش مصنوعی: اگر مانند نسیم صبحگاه، سبک و آزاد نباشی، با پرندگان خسیس و زشت همنشینی نخواهی کرد.
ای سرمه، به خاک تا توان یکسان شدزنهار، به دیده ها گرانی نکنی
هوش مصنوعی: ای سرمه، تا زمانی که با خاک یکسان نشوی، مراقب باش که سنگینی خود را بر چشم‌ها نگذاری.