شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: یاسمین به عشق تو تسلیم میشود و همچون گلی، قربانی عشق تو میشود. زاهد به من لباس خنکی بخشید که یادآور سرمای زمستان توست.
یاسمین بنده شود چاک گریبان تو رابرگ گل جزیه دهد، شقّهٔ دامان تو را
هوش مصنوعی: یاسمن به گونهای رفتار میکند که گویا به تو تعظیم میکند و گلبرگهایش را مانند وام یا هدیهای به دامان تو تقدیم میکند.
زاهد، این خرقه به دوشم خنکیهای تو دادکرد پشمیهٔ من، فکر زمستان تو را
هوش مصنوعی: ای زاهد، این لباس پشمینی که به دوش دارم، به خاطر سردیهای تو است و من همیشه به فکر زمستان تو هستم.