شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عواطف عمیق و دردهای عاشقانه شاعر است. او به عشق و یاد آن پرداخته و احساساتش را با تصاویری از بهار و غم سامان می‌دهد. شاعر می‌گوید که دلش پر از غم و دلتنگی است و سعی دارد آن را در حصاری از یادها و احساسات خود نگه دارد. به طور کلی، شعر به احساسات عاشقانه و دشواری‌هایی که همراه آن است، می‌پردازد.
به داغ عشق پروردم، بهار خاطر خود راکه برگ عیش دانم، خارخار خاطر خود را
هوش مصنوعی: به خاطر عشق، دل پر از غم خود را پرورش دادم و بهار خوشحالی را برای خود ایجاد کردم، در حالی که میدانم لحظههای شادیم همچون خارهایی دردآور هستند.
نیارم کرد بیرون ازکنار دل،که پروردمبه جان غمهای بیرون از شمار خاطر خود را
هوش مصنوعی: دل من را با غمهای بیپایانش به شدت درگیر کرده و نمیتوانم خود را از این دردها جدا کنم. من این غمها را به جان خریدم و به خاطر خودم تلاش میکنم کنار بیایم.
ره آمد شد مردم، به من بسته ست دلتنگیحصاری گرد خودکردم، غبار خاطر خود را
هوش مصنوعی: مردم در حال عبور و مرور هستند، اما من به خاطر دلتنگی خود را محصور کردهام و غبار خاطراتم را گرداگرد خود پراکنده کردهام.