شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او رنگین بودن و زیبایی گل‌ها را با چشمان معشوقه‌اش مقایسه می‌کند و از زیبایی دست‌های او و غرور او می‌گوید. همچنین، شاعر به لطافت و زیبایی موهای مشکی او اشاره کرده و از جذابیتش در رابطه با گل نسرین یاد می‌کند. به طور کلی، این اشعار تمجید و ستایش از زیبایی معشوقه است.
کنم رنگین تر از دامان گلچین، چشم خونین راکه در آغوش مژگان بینم، آن دست نگارین را
هوش مصنوعی: میخواهم چشمان خسته و غمگینم را زیباتر از دامن گل‌ها بیارایم، زیرا که آن دست زیبا را میبینم که در آغوش مژگانم است.
غرورش تیغ عریانی ست، تا کرده ست سنبل گونخط مشکین آن مشاطه، دشمن برگ نسرین را
هوش مصنوعی: غرور او همچون تیغی برنده و زوالپذیر است. آن آرایشگر با زیبایی و جذابیت خاصی که دارد، باعث شده است تا دشمنان حتی به گلهای نسرین نیز آسیب برسانند.