شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که به دل خسته و ناراحت او آرامش و الفتی عطا کند و از ایجاد رنج و ناراحتی ناشی از صحبت با افراد کمال‌جو و با فضیلت، جلوگیری کند. شاعر به نوعی از نارضایتی خود از گفتگوهایی که روحش را آزار می‌دهد، سخن می‌گوید.
خدایا الفتی ده، با دل آزرده، لالان رامکن سوهان روحم، صحبت صاحب کمالان را
هوش مصنوعی: خداوند، به من دوستی و نزدیکی عطا کن و دل‌های آزرده لالان را آزرده‌تر نکن. صحبت و محفل بزرگان و افراد کامل را به من ارزانی دار.