شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تناقض بین تلخی و شیرینی احساسات اشاره می‌کند. عتاب و سرزنش معشوق، برای مستان (عاشقان) شیرین است و در پنهان در دل او، شکر و شادی وجود دارد. سینه شاعر از رسوایی پر شده و همچون گلی در جیب، عریانی و بی‌پناهی عاشقان را نمایان می‌کند.
عتاب تلخ او شیرین کن جانهاست، مستان رانهان در پستهٔ او شکرستانهاست مستان را
هوش مصنوعی: عصبانیت و تندی او را تبدیل به لذتی دلپذیر کن، زیرا در دل دیوانگان رازهایی وجود دارد که مانند شکر در پسته است و از آن بهرهمند میشوند.
فزون از شانه، دارد سینه من چاک رسواییچوگل در جیب عریانی، گریبانهاست مستان را
هوش مصنوعی: سینهام به خاطر رسواییام بسیار پر از درد و زخم است. مانند گلی که در جیب یک شخص بیپوشش پیدا میشود، وضع کسانی که مست و سرمست هستند، نشاندهنده حالتم است.