شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این بیت به احساس حسرت و تأمل در مورد دوران جوانی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در جوانی تمامی انرژی و وقت خود را صرف زندگی کرده و حالا به پیری نزدیک می‌شود و این دوران را با آرامش و آسودگی مرور می‌کند. به نوعی، او به این نکته پی برده است که باید از جوانی‌اش بیشتر بهره‌برداری می‌کرده است.
به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی راکه صرف آن جوان کردیم، ایام جوانی را
هوش مصنوعی: در دوران پیری، بی‌دغدغه و آرام زندگی را سپری می‌کنیم، چرا که جوانی‌مان را صرف تحمل سختی‌ها و چالش‌های زندگی کرده‌ایم.