شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از حق آموزش خود سخن میگوید و تأکید میکند که زیبایی و توانمندی او در بیان باعث میشود دیگران از او الگو بگیرند. همچنین، او به سادگی و سرعت میتواند آشنایان خود را از طریق کلامشان شناسایی کند.
حق تعلیم دارم، خوش قدانِ بوستانی راکه سرو از مصرع من یاد می گیرد، روانی را
هوش مصنوعی: من حق آموزش دارم، به خوش قد و قامت بوستانی که سروها از شعر من الهام میگیرند و روحها را تحت تأثیر قرار میدهند.
سخنهای خسان، چون بانگ نی، باد است در گوشمبه یکدم می شناسم آشنایان زبانی را
هوش مصنوعی: حرفهای بیمحتوا و بیارزش مانند صدای نی هستند که به گوشم میرسند و من به سادگی میتوانم از روی زبانشان، کسانی را که با آنها آشنا هستم، شناسایی کنم.