شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این متن به بیان خطرات زبان تلخ و جدال‌های لفظی می‌پردازد. به این معنا که زبان تند و دعواهایی که به وجود می‌آورد، می‌تواند به آدمی آسیب برساند. همچنین، شاعر به یادآوری خاطراتی از گذشته می‌پردازد که در آن زمان نتوانسته بود تفاوت‌های ظریف بین الفاظ را درک کند. به طور کلی، این بیت‌ها دیدگاه شاعر به موضوعات هوش و زبان و تأثیرات منفی آن‌ها را نشان می‌دهد.
بلای جان، زبان تلخ باشد، اهل دعوی رابه کشتن می دهد زهری که در کام است افعی را
هوش مصنوعی: مصیبت بر جان انسان همانند زهر زبان تلخ است؛ چرا که افرادی که همیشه درگیری و جدل دارند، به راحتی میتوانند به دیگران آسیب برسانند. سخنانی که مانند زهر در گوینده وجود دارد، ممکن است عواقب خطرناکی به همراه داشته باشد.
خیالِ قامت او را، به خاطر نقش می بستمدر آن روزی که فرق از هم نمی کردم الف بی را
هوش مصنوعی: در آن زمان که هنوز نمیتوانستم بین الف و بی تفاوت قائل شوم، به یاد شکل و زیبایی او، تصویرش را در دل میکشیدم.