شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق و دردناک خود می‌پردازد. دل او به خاطر جدایی و خاطرات گذشته اشک می‌ریزد و از غم و آشفتگی زندگی گلایه دارد. او به مضمونی از محبت و وابستگی به محبوب اشاره کرده و دلش را همچون سایه‌ای در پای او توصیف می‌کند. همچنین، با وجود همه‌ی دردها و ناملایمات، دلش برای زندگی در آشفته‌گی‌های جهان احساس قوی و تحمیلی دارد.
با اشک روان، قطره زنان است دل ماازکهنه سواران جهان است دل ما
هوش مصنوعی: دل ما همچون یک سوار قدیمی، با اشک ریختن به یاد گذشتهها و تلخیها، رنج و سوگواریهایش را نشان میدهد.
پرورده ز طفلی، عوض شیر، شرابشدر میکده ها، پیر مغان است دل ما
هوش مصنوعی: از کودکی به جای شیر نیکو، شراب در میکدهها به ما آموختند و دل ما حالا در اختیار پیر مغان است.
از سرو روانت چه خیال است، جداییدر پای تو چون سایه روان است دل ما
هوش مصنوعی: از زیبایی و لطافت وجود تو چه تصوری در دل دارم، جدایی از تو برای من مانند سایه‌ای است که همیشه در کنارم است و نمیتواند از من دور شود.
از شورش دریا، نکند موج هراسیپروردهٔ آشوب جهان است دل ما
هوش مصنوعی: از طغیانی که دریا دارد، نترسید؛ دل ما تحت تأثیر نابسامانیهای جهان قرار گرفته است.