شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از ساقی (نگهبان و معلم روحانی) می‌خواهد که تقوی و اصول دیرین را به فراموشی نسپارد و آن‌ها را با آتش پاک کند. او به نوعی به نیاز به تصفیه و نو شدن درونی اشاره دارد و خواسته‌اش این است که خرقه (لباس روحانی) پشمینه‌اش که نماد زهد و تقوی است، پاکسازی شود.
به ما مگذار ساقی، تقوی دیرینهٔ ما رابه آتش شست و شو کن خرقهٔ پشمینه ما را
هوش مصنوعی: ما را تنها نگذار، ای ساقی! گذشته‌ی تقوایی که داشتیم را به آتش بسپار و لباس پشمینه‌مان را بشور.