شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره تأثیر عشق و غم ناشی از آن بر زندگی انسان‌هاست. عشق، علی‌رغم رنج‌هایی که به همراه دارد، می‌تواند احساسات تلخ را به شیرینی تبدیل کند و به انسان قدرتی جدید بدهد. همچنین، عشق نوری به زندگی می‌بخشد و سختی‌ها را قابل تحمل‌تر می‌سازد. به عبارت دیگر، عشق می‌تواند باعث روشن شدن زندگی و دیدن زیبایی‌ها شود، حتی در شرایط سخت.
غم عشقت خلاص ازرنج دنیا می کند ما رامذاق تلخ، تلخی ها گوارا می کند ما را
هوش مصنوعی: عشق تو دردهای این دنیا را از ما دور می‌سازد و با وجود تلخی، طعم زندگی را برای ما قابل تحمل میکند.
کند آیینه را روشن نظر، خاکستر گلخنغبار کلفت ایام، بینا می کند ما را
هوش مصنوعی: آیینه را روشن کن تا ببینی، خاکستر و گرد و غباری که از روزگاران گذشته بر ما نشسته، باعث بصیرت و آگاهی ما میشود.