شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از زیبایی و اهمیت یک معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که راه معشوق به بهشت و خاک او به چشمه حیوانات باارزش است. او از نگاه معشوق سخن گفتن را آموخته و زیبایی خود را با غزالان مقایسه می‌کند. همچنین تأکید می‌کند که نباید خود را به سختی‌های دنیا واگذار کرد، زیرا این دنیا مانند سراب است که به طوفان شباهت دارد.
خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر استخاک درت، به چشمه ی حیوان برابر است
هوش مصنوعی: خارهای مسیر تو به بهشت شبیه است و خاک درگاه تو به چشمهٔ حیات مشابهت دارد.
از شوخی نگاه تو آموختم سخنهر نقطه ام، به چشم غزالان برابر است
هوش مصنوعی: از نگاه بازیگوش تو یاد گرفتم که هر کلمه من، در برابر چشمان زیبا و نافذ غزالها، اهمیت دارد.
خود را به چنگ لطمهٔ دنیا نیفکنیاین موجهٔ سراب، به طوفان برابر است
هوش مصنوعی: اگر خودت را به مشکلات و ضربههای زندگی نیندازی، بدان که این در واقع چیزی شبیه به فریب و توهم است و مثل طوفانی خطرناک و ویرانگر میماند.