شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: این اشعار درباره غم و دل‌نگرانی صحبت می‌کنند. شاعر از احساسات داغ و آزردگی دل خود می‌گوید و به تصویر یک مرغ پرشکسته اشاره می‌کند که در چمن است. همچنین به زیبایی چهره معشوقش تشبیه می‌کند و به عدم وجود شبنم در گلستان، به خاطر احساسات و انفعالاتش، اشاره می‌کند. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده زخم‌های روحی و زیبایی در عین ناکامی است.
تا بود داغها، دل آزرده حال داشتاین مرغ پرشکسته، چمن زیر بال داشت
هوش مصنوعی: تا زمانی که درد و رنج وجود دارد، این پرنده بیمار و شکسته دل، حال خوبی ندارد و در عین حال، فضای چمن زیر بالش را نیز به همراه دارد.
در گلشن از جمال تو، ای آفتاب رویشبنم نبود، گل عرق انفعال داشت
هوش مصنوعی: در باغ به خاطر زیباییهای تو، ای آفتاب، شبنم وجود نداشت و گلها با خیس شدن از عرقی که به خاطر تأثیر تو داشت، مشغول بودند.