شمارهٔ ۱۰۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساس غم و اندوه خود اشاره میکند و آن را به فصل بهار تشبیه میکند. او میگوید که اشکهایش مانند باران جاری است و با وجود اینکه دلش پر از غبار و غم است، باز هم از شادی و عیش نمیتواند بگذرد.
ایّام غمم، مرا بهار استمژگان رگ ابر آبدار است
هوش مصنوعی: روزهای غم من برایم مانند بهاری است که در آن اشکهایم مانند رگهای ابر میریزند.
طرح عیشی چرا نریزم؟دامان دلم پر از غبار است
هوش مصنوعی: چرا شادی و لذت را به دور نریزم؟ دل من پر از غم و غصه است.