شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و نهایت ظرافت معشوق اشاره می‌کند که چهره‌اش همچون گل و رنگش به گرمایی آفتاب است. او به درد و دل خود اشاره دارد و می‌گوید که خوشا به حال کسی که در می‌گساری غرق است. همچنین زیبایی و جذابیت موی معشوق را به طرز جالبی توصیف می‌کند و از حالتی که زلف او به خواب و کسادی رفته، سخن می‌گوید.
به گلشنی که رخش، گوشهٔ نقاب شکستبه جای عارض گل، رنگ آفتاب شکست
هوش مصنوعی: در باغی که چهرهی زیبای تو با نقابش شکسته است، به جای رنگ صورت مانند گل، رنگ آفتاب جلوهگری می‌کند.
میان درد تو، دارم نهان شکسته دلیخوش است بخت سبویی که در شراب شکست
هوش مصنوعی: در حالی که به خاطر درد تو غمگینم، دل شکستهای دارم که به نوعی خوشحال است. انگار بخت من مانند یک پیاله شراب است که در آن شکستگی وجود دارد.
گرفته گرد کسادی، دکان زلف تو راعبیر خط تو بازار مشک ناب شکست
هوش مصنوعی: زلف تو به قدری زیبا و دلکش است که بوی خوش آن مانند عطر فوقالعادهای در بازار پیچیده و باعث جذب مشتریان میشود. شکوه و زیبایی خط تو نیز به اندازهای است که بازار را تحت تأثیر قرار داده و جذابیت خاصی به آن بخشیده است.