شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساسات عمیق و دردناک خود اشاره میکند. او نتوانسته به موی بلند معشوقش تکیه کند وگرنه دلش را که از غم پر از داغ است، به مژگان معشوق آویخته بود. در واقع، عشق و دلتنگی او به خوبی نمایان است.
نتوانست به موی کمر یار آویختورنه پرگالهٔ دل، بر مژه بسیار آویخت
هوش مصنوعی: محبوب من آنقدر جذاب و دلرباست که نمیتوانم به موهای کمرش چنگ بزنم، اما دلم مانند پرهای لطیفی است که به چشمان او آویخته شدهاند.
دل خون گشتهٔ پر داغ مرا چیست گناه؟لاله، جایی که به آن گوشهٔ دستار آویخت
هوش مصنوعی: دل من پر از غم و جراحت شده است، اما این درد من چه گناهی دارد؟ لاله، همان جایی که به آن گوشهٔ دستار آویختهای.