شمارهٔ ۱۳۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و تمناهای قلبی خود سخن میگوید. او به زیبایی و شیرینی لبهای محبوب اشاره میکند که دلش را شاد میکند. از احساسات عمیقش و درد عشق سخن میگوید و میگوید که عشقش یک آتش سوزان بر دل هر کسی میگذارد.
شکرخند دلم خواهش ز لعل میْکشی داردخمار من تمنای شراب لب چشی دارد
هوش مصنوعی: دل من با لبخند شیرین تو به وجد آمده و از زیباییات، شوق نوشیدن شراب در سر دارم.
حزین، از داغ خونگرم محبت، حیرتی دارمکه دستی بر دل هر کس نهادم آتشی دارد
هوش مصنوعی: من از عشق و محبت، به شدت متاثر و حیرانم و میبینم که وقتی به دل هر کسی دست میزنم، آتش عشق و احساس را در آن مییابم.