شمارهٔ ۱۳۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به نقص و آسیب‌های زندگی اشاره می‌کند که به نوعی از طرف به‌ظاهر زیبا اما خطرناک (کوکب) و همچنین کژدم نماد خشونت و آسیب می‌آید. او یادآوری می‌کند که خداوند نگاه شب‌زنده‌داران (افرادی که در جست‌وجوی علم و حقیقت هستند) را حفظ می‌کند. همچنین، شاعر به افسردگی جهان اشاره می‌کند و می‌پرسد از چه کسی باید در جست‌وجوی شادی و خوشی بود، چرا که انسان‌ها با حرص و طمع، به اشتباه فکر می‌کنند که غذا (عیش و نعمت) همیشه در دسترس است، در حالی که اوضاع ممکن است برعکس باشد.
گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان داردخدا از چشم این شب‌زنده‌داران در امان دارد
هوش مصنوعی: آسیب ستاره از نیش کژدم بیشتر است، اما خداوند جان انسان‌ها را از نگاه این شبزدهها محفوظ میدارد.
جهان افسرده است، اسباب عشرت از که می‌جویی؟ز خامی، حرص پندارد، تنور سرد نان دارد
هوش مصنوعی: این دنیا غمگین و بیروح است. از چه کسی میخواهی وسایل خوشی و لذت را پیدا کنی؟ از بیخودی و نادانی، حرص و طمع فکر می‌کند که در این وضعیت، زندگی همچنان پر برکت و پر از نعمت است.