شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأثیر عواطف و احساسات بر زندگی‌اش اشاره دارد. او اشاره می‌کند که نوشیدن شراب او را مست می‌کند و عشقش به معشوق باعث شور و شوق در زندگی‌اش می‌شود. همچنین، می‌گوید که حتی اگر خضر (نماد جاودانگی) هم در یک شب از معشوق فاصله بگیرد، این هجران عمر جاودان را از او دور می‌سازد. شاعر در نهایت بیان می‌کند که با این عشق و احساساتش، از خود بی‌خود و رسوا می‌شود.
شراب خون من، آن مست را مخمور می‌سازدکباب من لب شیرین او را شور می‌سازد
هوش مصنوعی: شراب من باعث مستی او می‌شود و کباب من طعم شیرینی او را تلخ می‌کند.
به قسمت گر نصیب خضر گردد، یک شب هجرانره نزدیک عمر جاودان را، دور می‌سازد
هوش مصنوعی: اگر قسمت آدمی به او اجازه دهد که از خضر (نماد دانایی و جاودانگی) برخوردار شود، یک شب دوری و جدایی میتواند مسیر رسیدن به زندگی ابدی را از او دور کند.
چنین بی‌پرده چون بلبل، نمی‌گردید افغانممرا رسوا و مست، آن غنچهٔ مستور می‌سازد
هوش مصنوعی: من همانند بلبل بی‌پرده و بیهراس از رسوایی، نمیتوانم فریاد بزنم. حالا که در حالت عشق و سرمستی هستم، آن غنچهٔ پنهان و رازدار به من کمک می‌کند تا این حال را تجربه کنم.