شمارهٔ ۱۶۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف حالاتی از زندگی و رنج‌های انسانی می‌پردازد. او به زیبایی رنگین زندگی و شور و شوقی که در دل عده‌ای از گوشه‌گیران ایجاد شده، اشاره می‌کند. همچنین از زخم‌ها و دردهایی که در پیری بر تنش باقی مانده، سخن می‌گوید و به عبرت‌های زندگی اشاره می‌کند که همچون طوماری پیچیده است. در کل، این اشعار به تضاد زندگی شاد و غمگین و تجربیات سخت انسان‌ها می‌پردازند.
به رنگین جلوه ای در خون کشیدی، گوشه گیران راز شادی بخیه های خرقه ها چاک کفن ها شد
هوش مصنوعی: تو با جلوههای رنگین خود، چنان جذابیتی به وجود آوردی که کسانی که به گوشهنشینی و انزوا عادت کرده بودند، از سر شادی در لباسهای خراب و پاره خود به وجد آمدند و به زندگی برگشتند.
پر از مضمون عبرت مانده ام، پیچیده طوماریز پیری قامت فرسوده ام، صرف شکن ها شد
هوش مصنوعی: من از حکایتهای عبرتآموز پر هستم و به مانند یک طومار که به خاطر پیری و ناتوانی پیچیده شده، در حالتی فرسوده، روزگارم را سپری میکنم.