شمارهٔ ۱۶۹
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از ساقی می‌خواهد که عیدی و جشن ما را کوتاه نکند و از او می‌خواهد پیمانه می پر از نیّ را خالی نگذارد. او به این اشاره دارد که اگر ساقی به عزای خود بنشیند، عاشق در درد و رنج عشق بی‌امید خواهد شد. به طور کلی، این شعر نمادین از اهمیت عشق و جشن و شادی در زندگی صحبت می‌کند.
ساقی مباد عیدی ما کوتهی شودپیمانهٔ هلال پر از می، تهی شود
هوش مصنوعی: ای ساقی، امیدوارم عیدی ما کمنور و کوتاه نشود و پیمانهٔ هلال که پر از شراب است خالی نگردد.
خود در عزای خویش نشیند به زندگیبیمار عشق را، چو امید بهی شود
هوش مصنوعی: شخص در برابر درد و اندوه خود نشسته و در زندگی به سوگ عشق بیمار خود میپردازد، وقتی که امیدی به بهتر شدن پیدا کند.