شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حال و هوای مستی و عشق صحبت می‌کند. او می‌گوید که شور و شوق در دل دیوانه‌اش به اوج رسیده و صدای نوشیدنی از میخانه به گوش می‌رسد. عشق به عنوان نیرویی ویرانگر معرفی می‌شود که از دل او آغاز شده است. شاعر به درد و رنجی که از دلش ناشی می‌شود اشاره کرده و می‌گوید که نوحه و شیون در زندگی عادی نبود، اما این نخستین بار است که چنین احساسی از دل او برمی‌خیزد.
شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلندبانگ نوشانوش از میخانه ما شد بلند
هوش مصنوعی: شور و حال عشق و مستی از دل ما بیرون آمده و صدای شاداب نوشیدنیها از میخانه ما به گوش می‌رسد.
سیل عشق آغاز ویرانی، نخست از ما نهاداول این گرد از دل دیوانه ما شد بلند
هوش مصنوعی: سیل عشق شروع ویرانی است، که ابتدا از خود ما آغاز می‌شود و این هیاهو و آشوب از دل دیوانهمان به وجود آمده است.
گشت کیفیت دو بالا از دل ما درد رانشئه این باده از پیمانه ما شد بلند
هوش مصنوعی: در دل ما، درد و رنج به کیفیتی عمیق تغییر یافته است و این شادی ناشی از شرابی است که از پیمانه ما جاری شده و به آسمان بلند میرود.
نوحه کردن در جهان بر زندگی عادت نبوداول این شیون ز محنت خانه ما شد بلند
هوش مصنوعی: در دنیا عادت بر این نیست که بر زندگی نوحه و شیون کنیم، اما این بار، به خاطر درد و رنجی که در خانه ما پیش آمده، این صداها بلند شده است.