شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید. او می‌گوید که وقتی نام محبوب را می‌شنود، دلش از اشک و غم پُر می‌شود. همچنین، اشاره دارد که به خاطر عشق پنهانش، سینه‌اش به آتش می‌سوزد و دود آن به بالا می‌رود. به طور کلی، احساسات عاشقانه و رنج‌های ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد.
تا حرفی از آن لعل می آلود برآمدلخت دلم، از دیده نمک سود برآمد
هوش مصنوعی: به محض اینکه سخنی درباره آن لعل زیبا و دلنواز به میان آمد، قلب من از شوق و هیجان پر شد و اشک از چشمانم سرازیر شد.
از بس که دلم آتش عشق تو نهان کردرفتم نفس از سینه کشم، دود برآمد
هوش مصنوعی: به خاطر شدت عشق تو، قلبم پر از آتش شده است و وقتی میخواهم نفس عمیق بکشم، دود از سینهام خارج می‌شود.