تناجی
حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۰

سختی به ضعیفان جهان بی سبب آیدمن بد کنم و زخم ندامت به لب آید
زاهد دمش افسرده چو صبح است، مباداخورشید تو را از نفس سرد تب آید