شمارهٔ ۲۳۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و دوری معشوق صحبت می‌کند. او به محبوبش می‌گوید که با مستی و خوشحالی به یاد او باشد و اشک‌هایش را به رنگ شراب درآورد. همچنین اشاره می‌کند که مژگان او به خاطر دوری از معشوق نتوانسته‌اند با یکدیگر آشنا شوند و از او می‌خواهد که یک بار دیگر در این دنیای پر از سختی و خطر، لانه‌ای برای هم بسازند.
یک ره درآ به دیده و مستی بهانه سازوین اشک لاله رنگ، شراب شبانه ساز
هوش مصنوعی: به راهی برو که بینش جدیدی برایت ایجاد کند و با حالت نشئه، بهانهای برای شادی پیدا کن و این اشک مانند گل لاله را بهعنوان شرابی شبانه در نظر بگیر.
مژگان ز فرقت تو به هم آشنا نشدیکبار هم در این خس و خار آشیانه ساز
هوش مصنوعی: چشمهایم به خاطر دوری تو هرگز با هم آشنا نشدند، حتی یک بار هم در این درختان خاردار و بیثمر، جایی پیدا نکردند که آرام بگیرند.