شمارهٔ ۲۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت بهار اشاره می‌کند که با دلربایی خود در روزگار عذر و توبه، حس و حال خاصی را به وجود آورده است. او به شوق و شگفتی بهار پرداخته و در عین حال از حالتی دل‌نواز و مدهوش‌کننده صحبت می‌کند، به‌طوری‌که نمی‌تواند از زیبایی‌هایش چشم‌پوشی کند.
ز خط شده ست عذارش بنفشه زار امروزکرشمهٔ عجبی می کند بهار امروز
هوش مصنوعی: امروز بهار با زیبایی و طراوت خاصی خود را نشان میدهد و عذر و بهانهای که از گلهای بنفشه نشأت میگیرد، بر زیبایی این روز افزوده است.
گرفته ام به سخن لعل می چکانش رابه خون توبه چرا نشکنم خمار امروز؟
هوش مصنوعی: من به خاطر زیبایی کلام و کلماتش، با شیرینی خاصی به صحبت کردن درباره او پرداختهام، اما چرا نباید امروز از حالتی که در آن هستم (نوشیدن شراب و شوق و سرخوشی) دست بکشم و دچار تردید و عذاب وجدان شوم؟