شمارهٔ ۲۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی کلمات و قدرت اثرگذاری آن‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که سخنانش همواره در دلها باقی می‌ماند و هیچ‌گاه محو نمی‌شود. همچنین، به نورانی بودن حرف‌هایش و تاثیر آن بر دیگران اشاره می‌کند. شاعر از زیبایی‌های عالم و گلستان ارم صحبت می‌کند و آن‌ها را به طاووس و رنگ و زیبایی‌های کلامش نسبت می‌دهد. در نهایت، او بیان می‌کند که هر کلمه‌اش عمق و معنا دارد و می‌تواند به شکل‌های مختلف جلوه‌گر شود.
زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامماز صفحهٔ دلها نشود محو، کلامم
هوش مصنوعی: سخنان من مانند سکهای با ارزشی جاویدان است که هرگز از دلها پاک نخواهد شد و همیشه در خاطرها باقی می‌ماند.
نوری ست عیان، در نظر حرف شناسانهر مردمک نقطه ی خورشید، غلامم
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از وجود نوری مشخص صحبت می‌کند که برای اهل فهم و دانش واضح و روشن است. او تأکید می‌کند که هر مردمکی (چشم) مانند نقطهای از خورشید است و به نوعی به خود را به عنوان کسی که در خدمت این نور است، معرفی می‌کند. در واقع، شاعر خود را متعلق به این نور و حقیقت بزرگ میداند.
نظاره کن امروز، گلستان ارم رادر جلوه گه خامهٔ طاووس خرامم
هوش مصنوعی: امروز، زیبایی‌های گلستان ارم را ببین که در ذهن خلاق و هنرمندانه من شکوهمند و دلرباست.
هر لفظ حزین خانهٔ صد شاهد معنی ستلیلی کده ها جلوه دهد طرف خیامم
هوش مصنوعی: هر کلمه غمگین، به خانهای پر از معانی زیبا و متعدد تبدیل میشود، مانند اینکه لیلی در مجالس و میخانهها جلوهگری کند و زیباییهایش را به نمایش بگذارد.