شمارهٔ ۲۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به احساس ضعف و مشکلات درونی شخص اشاره دارد. شاعر می‌گوید که این ضعف باعث می‌شود که وی از خود بیگانه شود و در خواب‌هایش به زیبایی‌های ظاهری پناه ببرد. همچنین به نیرنگ‌هایی که در تفکراتش وجود دارد و زیبایی‌های فریبنده بهار اشاره می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی افکار ناپایدار و نیرنگ‌آمیزش است.
از ضعف مشکل آید، چون می برد ز خویشمبالین خواب سازد، از مخمل فرنگم
هوش مصنوعی: به خاطر ضعف و ناتوانی، مسئلهای برایم بوجود میآید. آنگاه که به خواب میروم، بالش من از مخمل فرنگی است.
کلکم کند به نیرنگ، پرداز چهرهٔ گلمشاطّهٔ بهار است، افکار نیمرنگم
هوش مصنوعی: همه شما در دام فریب گرفتارید؛ زیباترین جلوه بهار مانند گلی است که به دقت و مهارت آرایش شده است، در حالی که افکار من بیرنگ و زودگذر است.