شمارهٔ ۲۷۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از حالت عاشقانه خود سخن می‌گوید و می‌گوید که در عشق بی‌پروایش از زبان و سود و ملاحظات دنیوی غافل شده است. او همچنین اشاره می‌کند که دنیای آخرت به نظرش به خاطر دنیای مادی فراموش شده است. در نهایت، شاعر از بی‌نیازی‌اش سخن می‌گوید و می‌گوید که در روز قیامت، اگر بی‌نیازی‌اش فراموش شود، در جنت هم نمی‌تواند گل کوثر را به دست آورد.
زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشمخیال آخرت، گردید چون دنیا فراموشم
هوش مصنوعی: در عشق، زبان و فایده برایم فراموش شدهاند و اندیشهی آخرت مانند دنیا از یادم رفته است.
گِل کوثر زنم از بی نیازی بر در جنّتنخواهد شد اگر در محشر، استغنا فراموشم
هوش مصنوعی: من از روی بی نیازی، حتی اگر در بهشت قرار داشته باشم، نمیتوانم در روز قیامت استغنا و بی نیازی را فراموش کنم.