شمارهٔ ۳۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساس درد و رنج‌های عاطفی اشاره دارد. گوینده با استعاره از گل زخمی، به حال درونی‌اش و زخم‌های عاطفی‌اش اشاره می‌کند. او از دلش می‌خواهد که فریادی بزند و از آثار تلخ حوادث در زندگی‌اش سخن می‌گوید. همچنین به بی‌ثباتی وطن و سفرهای پر از غم و اندوه اشاره کرده و حس فقدان عزیزان را بیان می‌کند. در کل، شعر به مضامین درد، آسیب و سفرهای عاطفی می‌پردازد.
دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، هایای دل، بزن از سینه صفیری به اثر، های
هوش مصنوعی: دارم دلی پر از درد که زخمهایش تازه است، ای دل، از عمق وجود خود نالهای بلند سر بده.
بر بوم و برم تاخته سیلاب حوادثاز خانه خرابان توام، های هنر، های
هوش مصنوعی: در میان حوادث و بحرانهای زندگی، همچون سیلابی بر دیوار و هستیام حملهور شده است و من به خاطر این ویرانیها، از هنر و زیباییها ناامید و دلسرد شدهام.
آرام وطن گر سفری شد، عجبی نیستما را که چو دل، رفته عزیزی به سفر، های
هوش مصنوعی: اگر وطن آرام باشد و کسی به سفر برود، عجبی ندارد که ما هم چون دلمان که گاهی عزیزان را به سفر میفرستد، دلتنگی و حسرت را تجربه کنیم.