بخش ۴ - در منقبت سرور اولیا -علیه التحیّه و الثّنا- یعنی امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع)
هوش مصنوعی: این شعر به وصف علی بن ابیطالب، امام اول شیعیان و شخصیت برجسته تاریخ اسلام می‌پردازد. شاعر از مقام بلند و ویژگی‌های برجسته علی سخن می‌گوید و او را به عنوان سرور مردان عالم و نماینده خداوند معرفی می‌کند. همچنین به فضایل وی، چون ولایت و وصایت، زیبایی‌ها و اثرات وجودیش در جهان اشاره شده است. علی به عنوان محور و محوریت عشق و ولایت در دل مؤمنان ذکر می‌شود و شاعر به جایگاه والای او در وجود خود و وابستگی‌اش به او دلالت می‌کند. به طور کلی، این شعر تجلیلی بر مقام و شخصیت علی است.
سر شیرمردان عالم، علیکزو سرفراز است نام یلی
هوش مصنوعی: علی، که اسمش در دنیا به عنوان یک مرد بزرگ و دلیر شناخته می‌شود، افتخار و بزرگیاش زبانزد خاص و عام است.
جهان کرم، والی کردگارامام امم، صاحب ذوالفقار
هوش مصنوعی: دنیا پر از نعمت و برکات است، تحت فرمان خداوندی که رئیس و سرپرست امامان است و دارای شمشیر ذوالفقار است.
ز قصرش، کمین پایه، چرخ بلندز فیضش گرانمایه، خاک نژند
هوش مصنوعی: از کاخش، آسمان به تماشا نشسته است و به خاطر نعمتهایش، خاکیان در عذابی سنگین به سر میبرند.
ولایت بر اندام زیباش چستوصایت به بالای شانش درست
هوش مصنوعی: ولایت و سرپرستی بر اندام زیبا و دلربای او قرار دارد و سروری بر سر او بهطور صحیح و شایسته وجود دارد.
سر اصفیا، خاتم اوصیافرازندهٔ رایت انّما
هوش مصنوعی: سر اصفیا، یعنی اصل و اساس امور، و خاتم اوصیا به معنای پایان دهندهی سلسلهی نمایندگان خداوند بر روی زمین است. او کسی است که پرچم و رایت دین را برمیافرازد و نشاندهندهی حقیقت و هدایت الهی است.
محیط معانی دل روشنشردای یمانی، به تن جوشنش
هوش مصنوعی: محیط معانی دل او مانند ردای یمان است و به تن دارد زرهای که محافظ اوست.
بلنداخترش، ظلمت کفر کاستز تیغ کجش، پشت اسلام راست
هوش مصنوعی: بلندای نیکوی او به اندازهای است که تاریکی کفر را با تیغی کج از میان برداشت و به پشت اسلام قوّت بخشید.
سر سرفرازان، جبین سای اوستدل قدسیان در تولای اوست
هوش مصنوعی: سرهای سرفراز و بزرگ به خاطر اوست و دلهای پاکان به عشق او میتپد.
به کونین داردگرانی، سرمکه بر درگهش نایب قنبرم
هوش مصنوعی: در برابر دو حوزه بزرگ عالم، من در درگاه او مانند یار و دستیارش هستم.
چو دارم اساس غلامی قویگدای درم را رسد خسروی
هوش مصنوعی: وقتی که من پایه و اساس بندگی محکمی دارم، حتی اگر در فقر و نیاز هم باشم، صاحب ثروت و قدرت به من احترام میگذارد.