بخش ۱۷ - حکایت

هوش مصنوعی: شاعر داستانی از مردی رند را روایت می‌کند که به امید سود، پسر یتیمی را به فرزندی می‌پذیرد و در نهایت او را به فساد و بیدادگری می‌کشاند. پس از گذشت مدتی، این پسر تبهکار می‌شود و از راه راست منحرف می‌گردد. او با ستمگری، ناموس و مال مردم را به تاراج می‌برد و زندگی خود و دیگران را نابود می‌کند. در نهایت، پدرخوانده که طمع به ثمر زندگی پسر داشت، به گناه خود اعتراف می‌کند و می‌گوید که به جای ثمر، به نابودی کشیده شده است. او از پسر می‌خواهد که همچنان راه درست را پیش بگیرد و به یادآوری می‌کند که اگرچه او را پرورش داده، اما باید در مسیر صالحان قرار گیرد. در پایان، این رند تصمیم می‌گیرد که از طمع دست بکشد و به صلح بپردازد.