بخش ۲۹ - حکایت
هوش مصنوعی: در این شعر، یک فرد آزاد و حقیقت‌جو مورد طعنه و انتقاد قرار می‌گیرد. سخن‌چینی با گفتن حرف‌های ناپسند به او آسیب می‌زند. اما این فرد به خاطر زیبایی چهره‌اش و نعمت‌های الهی، شکرگزاری می‌کند و به یزدان سپاس می‌گوید. سپس بیان می‌کند که باید به خود افتخار کند، زیرا کسی که او را ناسزا گفته، سالاری بزرگ و محترم است و بدین ترتیب نام او بر زبان‌ها افتاده است. در نهایت، او به خاطر لطف و احسان این سالار، دلش به او وابسته است.
یکی طعن و تشنیع می زد بسیبه آزاد مرد حقیقت رسی
هوش مصنوعی: کسی مدام به آزادیطلبی که به حقیقت رسیده، انتقاد و سرزنش میکرد.
سخن چین، سخن ها به او باز گفتاز آن ژاژخایی چوگل برشکفت
هوش مصنوعی: سخن چین، از دیگران حرفها را به او گفت و به همین دلیل، او به راحتی شروع به گفتن حرف‌های بیاساس و بیفایده کرد.
به شکرانه رخسار بر خاک سودبه یزدان سپاس فراوان نمود
هوش مصنوعی: به خاطر شکرگزاری از زیبایی چهره‌اش، بر زمین سجده کرده و سپاسگزاری زیادی به خداوند می‌کند.
پس آنگه چنین گفت آزاد مردکه می بایدم در جهان فخر کرد
هوش مصنوعی: آزاد مرد اینگونه بیان کرد که باید در این دنیا به خود افتخار کرد.
که یاد چو من ناسزا بنده اینموده ست سالار فرخنده ای
هوش مصنوعی: کسی که مانند من ناسزاگو باشد، در حقیقت سالاری نیکو و بزرگ را مورد بیاحترامی قرار داده است.
به احسان او دل رهین مانده استکه نام مرا بر زبان رانده است
هوش مصنوعی: من به خاطر لطف و محبت او دل بستهام، زیرا نام من را بر زبان آورده و یادم کرده است.